Duurzaam Financieel Management

Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen voor de Financial

2

Balanceren tussen maakbaarheid en kwetsbaarheid

Het zoeken naar duurzame manieren van management control is één van de thema’s waar het lectoraat duurzaam financieel management onderzoek naar doet. Vanuit financieel management leren we de studenten van oudsher over hoe je resultaatgestuurd werken kan inrichten: prestatie-indicatoren, procedures en bestuurlijke informatievoorziening zijn hierbinnen belangrijke instrumenten.

Veel literatuur laat zien er risico’s kleven aan resultaatsturing. Dit weekend las ik de afscheidsrede van André Wierdsma, die hier een prachtig licht op schijnt. Ik citeer 2 risico’s uit zijn rede (p.47):

“Het eerste  risico is dat er te weinig oog is voor de wijze waarop de resultaten worden gerealiseerd. Resultaten zijn het gevolg van samenwerking tussen mensen, deze processen zijn broos van karakter en niet eenzijdig te sturen of tot een succes te maken. Ligt er veel druk op de leidinggevende dan kan het gemakkelijk gebeuren dat de leidinggevende terugvalt op de eenvoudigste methode om verschil hanteerbaar te maken: dominantie. Machtssturing verhoudt zich slecht met het werken met professionals die vanuit actorschap op basis van vakmanschap en beroepseer hun werk willen doen. Interventies op basis van positie en gedreven vanuit angst, veroorzaken onvermijdelijk kwetsuren in de relationele sfeer. Dit zijn misverstanden, irritaties, miskenning van bijdrage en beschadiging van personen en reputaties. Ze zijn te zien als micro-ontstekingen die de weerstand van het gehele systeem aantasten (Kloosterboer, 2013). Tweede risico is dat de langere termijn of onbedoelde effecten van het realiseren van korte termijn doelen onvoldoende wordt meegewogen in de besluitvorming. De MP3-organisatie maakt het verleidelijk voor de leiding zich te richten op de korte termijn resultaten, en de wijze waarop de resultaten worden gerealiseerd weinig aandacht te geven.”

Hij laat vervolgens in een mooi plaatje zien hoe resultaatafspraken wel tot een vitale organisatie kunnen leiden, namelijk door een dynamisch balanceren tussen maakbaarheid en broosheid (kwetsbaarheid).

Wierdsma pagina 51 vitale organisaties

Dat vraagt een continue dialoog over de interpretatie van de regels en een heroverweging van het kader. Het is een mooie aanvulling op het model van Hart: tussen de leefwereld en de systeemwereld moet eigenlijk een perforatieve lijn lopen waardoor de dialoog kan vloeien.

Maar hoe doe je dat nu met elkaar? Daar gaan we onderzoek naar doen!

André Wierdsmabesturingcorporate governancedialoogleiderschapvervreemdingvitale organisatie

Dr. M.F. Boersma • 19 januari 2015


Previous Post

Next Post

Comments

  1. jannes houkes 26 januari 2015 - 11:30 Reply

    Interessant!

  2. Hoe wetgeving en beleid de vrijheid van mensen kan ondersteunen | Duurzaam Financieel Management

Geef een reactie

Your email address will not be published / Required fields are marked *